สีชมพู

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ถือกำเนิดจากพระมหากรุณาธิคุณในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งโรงเรียนฝึกหัดข้าราชการพลเรือน หรือโรงเรียนมหาดเล็ก ครั้งนั้นได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้นักเรียนมหาดเล็กแต่งเครื่องแบบมหาดเล็ก ซึ่งมีอินทรธนูเป็นสีบานเย็นอันเป็นสีของกรมมหาดเล็ก สีบานเย็นจึงเป็นสีประจำสถาบัน

ต่อมาเมื่อมีการแข่งขันฟุตบอลประเพณีครั้งแรก ระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง คณะกรรมการสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงพิจารณาสีที่จะใช้ในการแข่งขัน ศาสตราจารย์ ม.ร.ว.สุมนชาติ สวัสดิกุล เมื่อครั้งยังเป็นนิสิตและนายกสโมสรนิสิตฯ ได้เสนอว่าชื่อของมหาวิทยาลัยคือ พระปรมาภิไธยเดิมของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งมีพระบรมราชสมภพในวันอังคารและโปรดเกล้าฯ ให้ใช้สีชมพูเป็นสีประจำพระองค์ คณะกรรมการสโมสรนิสิตฯ เห็นสมควรอัญเชิญสีประจำพระองค์เป็นสีประจำมหาวิทยาลัย เพื่อเป็นเกียรติและสิริมงคล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงใช้สีชมพูเป็นสีประจำมหาวิทยาลัยตลอดมา

สีชมพูเป็นมากกว่าสีประจำมหาวิทยาลัย หากแต่เป็นสัญลักษณ์ที่สะท้อนรากฐาน อัตลักษณ์ และคุณค่าของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่สืบทอดมาอย่างยาวนาน สีชมพูเชื่อมโยงถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และความเป็นสถาบันการศึกษาที่ถือกำเนิดขึ้นเพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชน

ตลอดระยะเวลากว่าศตวรรษ สีชมพูได้กลายเป็นสัญลักษณ์ร่วมที่เชื่อมโยงคนจุฬาฯ ทุกยุคสมัย ตั้งแต่นิสิต ศิษย์เก่า บุคลากร ไปจนถึงสังคมภายนอก เป็นสีที่แทนจิตวิญญาณของมหาวิทยาลัย ความรู้ควบคู่คุณธรรม ความก้าวหน้าควบคู่ความอ่อนโยน และความเป็นเลิศควบคู่ความรับผิดชอบต่อส่วนรวม