จุฬาฯ สำรวจและพื้นฟูต้นจามจุรีทรงปลูก พร้อมวางแนวทางแก้ปัญหาทั้งระยะสั้นและระยะยาว

จากการที่

ต้นจามจุรี

1 ใน 5 ต้นที่

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

ได้ทรงปลูกไว้ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อปี พ.ศ.2505 ได้ล้มลง หลังพายุฝนกระหน่ำอย่างหนักเมื่อวันศุกร์ที่ 7 มิถุนายน 2562ทางสำนักบริหารระบบกายภาพ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้สำรวจและตรวจหาสาเหตุการโค่นล้มลงของต้นจามจุรี ด้วยความร่วมมือระหว่างหน่วยงานต่างๆ ได้แก่ กรมป่าไม้ ภาควิชาพฤกษศาสตร์  ภาควิชาชีววิทยา  คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาฯ ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ และภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาฯ พบว่าสาเหตุหลักที่ทำให้ต้นจามจุรีโค่นล้มลงเกิดจากรากบางตำแหน่งไม่แข็งแรงเท่าที่ควร ไม่สามารถรับน้ำหนักได้ เนื่องจากต้นจามจุรีเป็นไม้เนื้ออ่อน และมีอายุกว่า 57 ปีแล้ว ประกอบกับความไม่เอื้ออำนวยของลักษณะพื้นที่ในบริเวณนั้น และการเข้าทำลายของแมลงศัตรูพืชในระดับใต้ดินที่มองไม่เห็นนอกจากนี้ จากการสำรวจความสมบูรณ์ของต้นจามจุรีทรงปลูกจำนวน 4 ต้นที่ยังเหลืออยู่พบว่าบางต้นเริ่มมีปัญหาเรื่องความแข็งแรง สำหรับ

แนวทางการแก้ปัญหา

ระยะแรก

จะทำการฟื้นฟูสภาพต้นจามจุรี โดยการปรับปรุงภูมิทัศน์โดยรอบ จากเดิมที่เป็นพื้นคอนกรีต เปลี่ยนเป็นการเพิ่มพื้นที่หน้าดินให้มากขึ้น

ระยะที่สอง

จะฟื้นฟูระบบราก โดยการเปิดหน้าดินให้รากมีโอกาสเจริญเติบโตได้อย่างอิสระโดยให้สารอาหารที่จะบำรุงรากต้นจามจุรี ควบคู่กับการค้ำยันกิ่งก้านและลำต้นด้วยวัสดุที่มั่นคงและทนทาน เพื่อเสริมความแข็งแรง

ระยะที่สาม

ตัดแต่งลดพุ่มกว้างของต้นไม้โดยรอบ เพื่อเปิดพื้นที่ให้จามจุรีทั้งสี่ต้นนี้สามารถขยายกิ่งก้านสาขาออกได้เต็มที่ และ

ในระยะที่สี่

หลังจากตรวจสอบว่ารากสมบูรณ์แข็งแรงแล้ว จะดำเนินการปรับปรุงภูมิทัศน์โดยการปลูกหญ้าในพื้นที่บริเวณดังกล่าวให้เป็นสนามหญ้าโดยสมบูรณ์ต่อไป