เพลงมหาวิทยาลัย

เพลงไมตรี

ผู้ประพันธ์ทำนอง

เอื้อ สุนทรสนาน

ผู้ประพันธ์เนื้อร้อง

แก้ว อัจฉริยะกุล

ประวัติความเป็นมา

เพลงไมตรีเป็นผลงานเพลงชิ้นใหม่ที่ประพันธ์ขึ้นเพื่อการบันทึกเสียงเพลงจุฬาฯ ในครั้งนี้ โดยคุณไกวัล ติโลกะวิชัย ศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต รุ่นที่ ๓ สืบเนื่องมาจากงานกีฬามหาวิทยาลัยซึ่งจัดขึ้นในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. ๒๕๓๖ ทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นเจ้าภาพจัดงาน จึงได้มอบหมายให้คุณไกวัลแต่งเพลงขึ้นเพื่อใช้ในพิธีเปิดและปิดการแข่งขัน ในครั้งนั้นคุณไกวัลได้แต่งเพลงจามจุรีเกมส์ขึ้น และสืบเนื่องมาจนกระทั่งถึงงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ – ธรรมศาสตร์ ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๗ ทางจุฬาฯ ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในครั้งนั้นอีกเช่นกัน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงได้มอบหมายให้คุณไกวัลแต่งเพลงขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เพื่อใช้ในพิธีเปิดและปิดการแข่งขันคือ เพลงน้ำใจ – สามัคคี บทเพลงทั้งสองเป็นที่กล่าวขานถึงและได้รับการตอบรับเป็นอย่างดียิ่งจากผู้ฟังที่ชุมนุมอยู่ในพิธีครั้งนั้น ภายหลังต่อมาเมื่อทางสมาคมนิสิตเก่าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์ จัดทำโครงการบันทึกเสียงเพลงของจุฬาฯ ขึ้นใหม่จึงได้มอบหมายคุณไกวัลนำบทเพลงน้ำใจ – สามัคคีมาร่วมบันทึกไว้ด้วยในฐานะบทเพลงจุฬาฯ รุ่นใหม่ คุณไกวัลได้ตั้งใจที่จะผลิตผลงานขึ้นใหม่สำหรับการบันทึกเสียงครั้งนี้โดยนำเค้าโครงและความประทับใจจากเพลงน้ำใจ-สามัคคี มาแต่งขยายและเรียบเรียงเป็นเพลงไมตรีโดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับความสามัคคี กลมเกลียว และความผูกพันอันแน่นแฟ้นระหว่างอาจารย์ นิสิต บุคลากร และบุคคลทั่วไป

เนื้อร้อง

แตกต่างกันสักเพียงไหน เมื่อใจของเรานั้นคิดไป แท้จริงที่ในใจ ทุกคนนั้นคือน้องพี่ เพราะมือคู่เดียวย่อมมิอาจเปลี่ยนแปลงโลกนี้ หากความรักและความดีจะประสานใจไมตรีให้กันและกันโลกนั้นคงงดงาม (สร้อย) นับพันหมื่นแสนแขนเกี่ยวกัน ผูกพันเพื่อนพ้องน้องพี่ ผูกใจร้อยไมตรีมิมีวันจะเสื่อมคลาย จับมือของเราให้มั่น สร้างสรรค์พลังยิ่งใหญ่ตราบดินฟ้ายังมิสิ้นไปน้ำใจยังมี หลั่งรินหล่อเลี้ยงใจ เอื้ออาทร ห่วงใยถึงกัน หัวใจต่างสัมพันธ์น้ำใจของเราเป็นหนึ่ง เพราะคำหนึ่งคำนั้นยังจำในใจสุดซึ้ง นั้นคือไมตรีตรึงหยั่งถึงในใจเราตลอดมา ตลอดไป จากมือต่อมือสู่ใจ ร้อยเกี่ยว จากคนหนึ่งเดียว ร้อยคน รวมเป็นล้าน จะประสานโลกเราให้สดใส ดั่งดอกไม้นับพันหมื่นเบ่งบาน รับตะวันทองแสงตระการ อยู่บนฟ้าอบอุ่นสวยงาม (สร้อย ๒ ครั้ง)

จุฬาฯ เป็นที่ที่เราได้มาพบตัวเองจริงๆ และเป็นช่วงเวลาที่สนุกที่สุด

คุณรสสุคนธ์ กองเกตุ (ครูเงาะ) นิสิตเก่า คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย